Afazja rozwojowa

Afazja częściej jest kojarzona z Afazją nabytą poprzez udar lub wypadek. Afazja rozwojowa występująca u dzieci nie jest konsekwencją niepełnosprawności intelektualnej, niedosłuchu, porażenia mózgowego, całościowych zaburzeń rozwojowych. Spowodowana jest uszkodzeniem pewnych struktur mózgowych, często w postaci mikrourazów. 

Ponieważ wśród polskich specjalistów nie ma porozumienia w stosunku do jednoznacznej terminologii, bywa że na określenie afazji rozwojowej stosuje się zamiennie takie terminy jak:
  • niedokształcenie mowy o typie afazji
  • niedokształcenie mowy pochodzenia korowego
  • niedorozwój mowy
  • dysfazja
  • alalia
  • SLI 
https://www.rozkodujmyafazje.pl/czym-jest-afazja/

Dzieci mimo prawidłowego słuchu i prawidłowej normy intelektualnej mają problem z nabywaniem i zrozumieniem mowy.

Często rodzice obawiają się, że gdy dziecko jest małomówne lub nie wypowiada poprawnie wszystkich wyrazów, to ma afazję. Jednak o afazji u dzieci mówi się dopiero wtedy, gdy 2-3-letnie dziecko nie robi żadnych postępów w mowie, albo gdy nie rozumie, co do niego mówimy lub rozumie, ale nie potrafi odpowiedzieć.

Jednakże takie objawy nie muszą świadczyć o afazji, mogą być też wynikiem innych zaburzeń czy być spowodowane traumą, przez którą dziecko nie chce się odzywać czy uczyć nowych słów.

Wyróżnia się trzy rodzaje afazji rozwojowej:

  • afazja rozwojowa typu ekspresyjnego (ruchowa, motoryczna) czyli wtedy gdy dziecko nie mówi lub mówi bardzo słabo, ale rozumie mowę
  • afazja rozwojowa typu percepcyjnego (sensoryczna) czyli rozumienie mowy otoczenia jest dla dziecka ograniczone, natomiast mowa czynna dziecka jest bardzo agramatyczna i niewyraźna (dziecko posługuje się „swoim” językiem)
  • afazja rozwojowa typu mieszanego (motoryczno-sensoryczna) czyli połączenie obu poprzednich tzn. dziecko nie mówi (lub słabo mówi) oraz nie rozumie mowy otoczenia

Dzieci, u których podejrzewana jest afazja rozwojowa, powinny zostać poddane wielospecjalistycznej diagnozie. W pierwszej kolejności warto wykonać następujące badania, dzięki którym będzie można stwierdzić, czy zaburzenia w rozwoju mowy nie są wynikiem innych nieprawidłowości:

  • Badanie audiologiczne w celu wykluczenia niedosłuchu, głuchoty jako podłoża braku rozwoju języka lub jego opóźnienia (najczęściej wykonywanymi badaniami u dzieci są: tympanogram, otoemisja, ABR);
  • Badanie neurologiczne oraz badanie EEG (w celu wykluczenia padaczki). W przypadku prawidłowych wyników EEG specjaliści zazwyczaj nie widzą medycznych podstaw do zlecania dalszych badań neuroobrazowych mózgu (rezonans magnetyczny, tomografia komputerowa) ponieważ często nie uwidaczniają one ewentualnych mikrouszkodzeń.
  • Kolejnym badaniem, które warto wykonać, jest diagnoza SI. Dzieci z afazją często mają zaburzenia integracji sensorycznej a sama diagnoza może pomóc w uzyskaniu odpowiedniej terapii
  • Inne badania w celu wykluczenia np. problemów z tarczycą, chorób metabolicznych czy też genetycznych.

Objawy afazji rozwojowej:

  • brak rozwoju mowy,
  • brak rozumienia znaczenia słów mimo prawidłowego słuchu,
  • brak zaburzeń natury emocjonalnej i upośledzenia funkcji poznawczych,
  • problem z wypowiadaniem słów spontanicznie i naśladowczo,
  • zniekształcanie słów,
  • problem z wypowiadaniem słów dwusylabowych i dłuższych,
  • ubogie słownictwo,
  • dzielenie słów na sylaby.
 

Niestety postawienie diagnozy afazji rozwojowej nastręcza specjalistom wielu trudności a ewidentne problemy mogą być ignorowane nawet przez lekarzy specjalistów. W praktyce oznacza to, że ostateczną diagnozę dzieci uzyskują nawet po kilku latach błądzenia po różnych poradniach i ośrodkach, często dopiero pod koniec swojej edukacji przedszkolnej, ale zdarza się, że jeszcze później.

U dzieci z afazją oprócz zaburzeń języka i mowy współwystępują problemy motoryczne, poznawcze oraz społeczne i emocjonalne.

Zalecane formy terapii :

  • Zajęcia logopedyczne
  • Zajęcia psychologiczne
  • Zajęcia pedagogiczne
  • Terapia SI
  • Muzykoterapia
  • Hipoterapia
  • Dogoterapia
  • Arteterapia
  • Terapie słuchowe
  • Terapia ręki

Bardzo trudne jest rozpoznanie dysfazji, afazji rozwojowej i ustalenie jej przyczyny. Przypuszcza się, że wywołują ją uszkodzenia mózgu spowodowane urazem okołoporodowym, zapaleniem mózgu i opon mózgowych, zatrzymaniem się w rozwoju pewnych struktur korowych lub urazem czaszki, który nastąpił w okresie przed rozwojem mowy.

Nie ma też zgodności co do charakteru niedokształcenia mowy o typie afazji, gdyż jedni uważają je za zaburzenia wrodzone, a inni wymieniają również zaburzenia nabyte w 1 r.ż., a nawet pomiędzy 1 i 3 r.ż.

Posiłkowałam się głównie wiedzą ze strony RazemRozkodujmyAfazje. Baaaardzo wam polecam grupy na FB gdzie można dostać ogrom wsparcia i wiedzy 🙂 Właśnie tam dowiedziałam się naprawde z jakim problemem mamy doczynienia i jak pomóc naszemu dziecku 🙂 

0 0 vote
Oceń wpis
guest
0 komentarzy
Inline Feedbacks
View all comments